കോവിഡാനന്തര ഭൗമരാഷ്​ട്രീയം

ഹസൻ നസീഫ്

കൊറോണാനന്തര ലോകം (Post Corona Era) ഭൗമ രാഷ്​ട്രീയത്തെ സമഗ്രമായി മാറ്റിപ്പണിയുമോ? ലോക ചിന്തകർ മുതൽ സാധാരണക്കാർ വരെയുള്ളവരുടെ പ്രധാന ആലോചനകളിലൊന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു അത്. കോവിഡിന് മുൻപ്, സ്വന്തം സുഖത്തിനും കച്ചവട നേട്ടത്തിനുമപ്പുറം അപര​​െൻറ ക്ഷേമത്തിനും ഭൂമിയുടെ പരിപാലനത്തിനും വില കൽപിക്കാത്ത മാനസികാവസ്ഥയാണ് വ്യക്തികളെ മുതൽ രാഷ്​ട്രങ്ങളെ വരെ കീഴടക്കിയിരുന്നത്. മനുഷ്യന് ഭൂമിയിൽ എന്തും ചെയ്യുവാനാകുമെന്ന് മാത്രമല്ല, 2020ഓടുകൂടി അവൻ ചൊവ്വാഗ്രഹം (Mars) കീഴടക്കുമെന്നുവരെയുള്ള ഗർവിലായിരുന്നു ഇതുവരെ. എന്നാൽ, 6378 ലധികം കിലോമീറ്റർ ആരമുള്ള ഭൂമിയുടെ കരയും കടലും കീഴടക്കിയ മനുഷ്യൻ ഏതാനും നാനോമീറ്റർ മാത്രം വലിപ്പമുള്ള കീടത്തിനുമുന്നിൽ ചൂളിനിൽക്കുകയാണ്.  

കോവിഡിനെ മഹാമാരി എന്നു  ലോകരാജ്യങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും നിസ്സഹായനായി കേഴുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഇതിനേക്കാൾ ഭീതിജനകവും ആഘാതവുമേറിയ ആ ‘ഘോര പ്രതിഭാസത്തെ’ എങ്ങിനെയായിരിക്കും അഭിമുഖീകരിക്കുക. അതിനൊരു പേരിടാനെങ്കിലും മനുഷ്യനു ശേഷിയുണ്ടാകുമോ? ഒരു വാക്സിനേഷൻ കണ്ടെത്തിയാൽ മാത്രം ചെറുക്കാവുന്ന നിസാരനായ വൈറസിന് മുന്നിൽ മുട്ടുവിറയ്ക്കുന്ന ആധുനിക വംശീയ സാമ്രാജ്യത്വ വാദികൾ ഒരു വാക്സിൻ കൊണ്ടോ ശസ്ത്രക്രിയ കൊണ്ടോ നേരിടാനാവാത്ത  കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ എങ്ങിനെയാണ് അതിജീവിക്കുക എന്ന ചോദ്യം കോവിഡാനന്തര ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന ചോദ്യമായി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. 

ഈ നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി കാർബൺഡൈ ഓക്സൈഡിൻെറയും (CO2) ഹരിത വാതക ബഹിർഗമനത്തിന്റെയും (Greenhouse Gas Emission ) ആധിക്യം, അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവിനെ (Atmospheric Temperature) 11 ഡിഗ്രീ ഫാരൻഹീറ്റ്‌ വരെ കൂട്ടുമെന്നാണ് കണക്ക്.  ആഗോളതാപനം (Global Warming ) മൂലം പ്രതിവർഷം ഒന്നര ലക്ഷം മനുഷ്യർ ലോകത്ത് മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി WHO  രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ( കോവിഡ് മൂലം ഇതുവരെ മരിച്ചവർക്ക് തുല്യം.) 2030 ഓടുകൂടി മരണ സംഖ്യ ഇരട്ടിയാകുമെന്നാണ് അനുമാനം. ലോകത്തെ അനിയന്ത്രിതമായ വ്യവസായവല്‍ക്കരണം താപം കൂട്ടുന്നതിനും ശുദ്ധവായു നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനും തീവ്ര കാലാവസ്ഥക്കും (Etxreme Weather) പരാന്നഭോജികള്‍, ജീവാണുക്കള്‍ മുതലായവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള്‍ക്കും (Vector Borne Illnesses) കാരണമാവുകയാണ്. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ രോഗങ്ങളുടെ പിടിയിൽ പെട്ട ഏഴുലക്ഷം ആളുകൾ പ്രതിവർഷം മരണമടയുന്നുവത്രേ. കൊറോണ ബാധയിലൂടെയുള്ള മരണനിരക്ക് കുറയുന്നതിന് പ്രധാന കാരണം ആളുകളുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയാണല്ലോ. മലിനീകരിക്കപ്പെട്ട അന്തരീക്ഷവും ജലവും നമ്മുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയെ തകർക്കുകയും കോവിഡ് -19 നേക്കാൾ നിസാരനായ വൈറസുകൾക്ക് പോലും ആക്രമിക്കാൻ കഴിയും വിധം ദുർബലമാക്കുകയും ചെയ്യും.

സുനാമി, ചുഴലിക്കാറ്റ്, പേമാരി, ഭൂകമ്പം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ഭൂമിയുടെ പ്രതിഷേധങ്ങളായിരുന്നു. അത് മനസ്സിലാക്കാൻ നമുക്കായില്ല. കോറോണയുടെ വെട്ടുകിളിയാക്രമണമെങ്കിലും മനുഷ്യരുടെ ആർത്തികളെ തിരുത്തുമോ എന്നതിനനുസരിച്ചാണ് കോവിഡിനാനന്തര ഭൗമരാഷ്​ട്രീയം നിലകൊള്ളുന്നത്. ഉയർന്ന ഉൽപാദനം നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരമെന്നും ഭൂമി നമ്മുടെ സമ്പത്തിനു മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുമെന്നും  വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഏതുതരം പ്രതിസന്ധി രൂപപ്പെട്ടാലും നമ്മുടെ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതികതകൾ കോണ്ടതിനെ അതിജീവിക്കുമെന്നും കണക്കുക്കൂട്ടി. ഗ്രാമങ്ങളെ വടിച്ചുകളഞ്ഞു നഗരങ്ങളെ പെരുപ്പിക്കുവാനുള്ള തത്രപ്പാടിലായിരുന്നു മുതലാളിത്ത ലോകക്രമം. പക്ഷേ ഉയർന്ന ജനസാന്ദ്രതയുള്ള പട്ടണങ്ങൾക്ക്‌ ചെറിയൊരു പകർച്ചവ്യാധിയെപോലും മറികടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന ബോധ്യമാണ് കോവിഡ്-19 വിളിച്ചോതുന്നത്. 

അശാസ്ത്രീയ നഗരാസൂത്രണത്തി​​െൻറ ഉപോല്പന്നമായ ചേരിപ്രദേശങ്ങളിൽ (urban slums) ഈ വൈറസ് നിയന്ത്രണാതീതമായി വ്യാപിക്കുന്നതായാണ് കണ്ടു വരുന്നത്. മുംബൈയിലെ ധാരാവി അവയിലൊന്നാണ്. ‘പുരോഗമന’ മനുഷ്യരുടെ പെരുമാറ്റ രീതിയോളം മലിനമായ  അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ  പകർച്ചവ്യാധികൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. ചേരി പൗരന്മാരോടുള്ള ഇതുവരേ പുലർത്തിപ്പോന്ന രാഷ്ട്രീയ വിവേചനം മൂലം ചേരികളോട് ചേർന്ന നഗരങ്ങൾ ദീർഘകാല അടച്ചിടലുകൾക്ക്  (long lockdown) വിധേയമാകേണ്ടിവരും. കൂടാതെ, ജനനിബിഢമായ ഇത്തരം നഗരങ്ങളിൽ പെരുകുന്ന മാലിന്യങ്ങൾ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ രോഗാതുരമാക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. പകർച്ചവ്യാധികളുടെ കൂത്തരങ്ങുകൾക്ക് കാരണമായിരിക്കുകയാണ് ആധുനിക വികസന സങ്കൽപ്പങ്ങളും  വികലമായ നഗരാസൂത്രണ നയങ്ങളും. 

പൂർണ നഗരവൽക്കരണങ്ങളല്ല (Ultra Urbanisation ) സ്വയംപര്യാപ്ത ഗ്രാമവൽക്കരണങ്ങൾ കൂടിയാണ് (Self Sustainable Villages ) യഥാർത്ഥ പരിഹാരമെന്ന തിരിച്ചറിവ് കോവിഡ് കാലം നമ്മെ നയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇതൊരു ഉട്ടോപ്പ്യൻ ആശയമെന്നാണ് പല തീവ്രനഗരവാദികളും (Ultra Urbanist) അപഹസിക്കുന്നത്. ജനസംഖ്യാ വളർച്ചയും ആധുനിക വികസന കാഴ്ചപ്പാടുകളും എങ്ങനെയാണ് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് പോകാൻ അനുവദിക്കുക എന്നവർ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ വിഭവങ്ങൾകൂടി കയ്യേറാനുള്ള ആർത്തിയാണ് ഇത്തരം സിദ്ധാന്തങ്ങളൊന്നും പ്രയോഗികമല്ല എന്ന വാദക്കാരുടെ ആശയ ലോകം. ഒരാളുടെ പ്രാഥമിക ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന, വെള്ളവും ഭക്ഷണവും ഊർജ്ജവും സ്വന്തമായി തന്നെ കണ്ടെത്തി നിലനിർത്താനാവുന്ന, സ്വയംപര്യാപ്തത ഗേഹങ്ങളെന്ന സങ്കൽപങ്ങളിലേക്ക് മനുഷ്യർ വഴിമാറാതെ പകർച്ച വ്യാധികളേയും ആഗോള താപന പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജയിക്കാനാകില്ല. അതാകട്ടെ, തികച്ചും രാഷ്​ട്രീയ നയരൂപീകരണത്തിൽ കൂടി മാത്രമേ പൂർണമാവുകയുള്ളു.

2050 ലെ ഭൂമിയെ കുറിച്ച്  എറിക് ബ്രോഡ്വിന്നിൻ ബിസിനസ് ഇൻസൈഡർ എന്ന മാഗസിനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനമുണ്ട്. ഭീതിജനകമാണ് അദ്ദേഹത്തി​െൻറ പ്രവചനങ്ങൾ. അന്ന്, ഇപ്പോഴുള്ളതിനേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടി ജനങ്ങൾ പട്ടണങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുകയും പ്രതിവർഷം ആറു മില്യൻ മനുഷ്യർ ശുദ്ധവായുവില്ലാതെ  മരണമടയും. ലോകത്തെ പകുതിയോളം ജനസംഖ്യ ശുദ്ധജലമില്ലാതെ  നെട്ടോട്ടമോടും. ജലക്ഷാമം മൂലം 44 ലക്ഷം മെട്രിക് ടൺ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ കൃഷി നശിക്കും. ഉയർന്ന താപം വലിയൊരളവ് മഴക്കാടുകളും അവിടത്തെ ജീവിവർഗങ്ങളും കത്തിയമരുന്നതിന് കാരണമാകും.  അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വർദ്ധനവ് മൂലം മഞ്ഞുപാളികൾ ഉരുകി  1.5 അടി ജലനിരപ്പ് ഉയർന്ന് വലിയ നഗരങ്ങൾ പോലും കടലിനടിയിൽ അകപ്പെടും. പലതരം സാംക്രമികരോഗങ്ങളാൽ പ്രതിവർഷം 10 മില്യൺ മനുഷ്യർ ചത്തൊടുങ്ങും.  വെറും 30 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ നാം വസിക്കേണ്ട ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയാണ് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ലേഖിക തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്. കോവിഡ് നൽകുന്ന ഏക ആശ്വാസം ആഗോള ലോക്‌ഡൗണുകളിലൂടെ വീണ്ടെടുത്ത പരിസ്ഥിതിയുടെ  ആരോഗ്യം  ഈ കണക്കുകളെ കുറച്ച് വർഷത്തേക്ക്കൂടി നീട്ടിയേക്കുമെന്നത് മാത്രമാണ്. 

ജനങ്ങൾ അവരുടെ, ആവശ്യവും അത്യാവശ്യവും അനാവശ്യവും തിരിച്ചറിയാൻ ലോക്ഡൗൺ കാലം സഹായകരമായിരിക്കുന്നു. യഥാർഥത്തിൽ മനുഷ്യ​​െൻറ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് ആരോഗ്യം തന്നെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ലോക്ക് ഡൗണി​​െൻറ പ്രധാന നേട്ടം. ശുദ്ധവായുവും ശുദ്ധജലവും വിഷരഹിത ഭക്ഷണവും തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ആഡംബര വസ്തുക്കൾ (Luxury). ജീവൻ നിലനിർത്താനായി കണ്ണുരുട്ടിയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും ഇന്ന് മരുന്ന് കൈക്കലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ നാളെ തമ്മിൽ തല്ലുക ശുദ്ധജലത്തിനും നല്ല ഭക്ഷണത്തിനും വേണ്ടിയായിരിക്കും. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ മിടുക്ക് കൊണ്ട് കോവിഡിനെതിരായ വാക്സിനേഷൻ കണ്ടെത്തിയെന്നുവരാം. എന്നാൽ, ശതകോടിക്കണക്കിന് വാക്സിനുകൾക്ക്‌ നേരിടാനാവാത്ത കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം സൃഷ്​ടിക്കുന്ന അത്യാപത്തുകളെ ചെറുക്കാൻ നല്ല ഭൂമിയെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനാകണം. കൊറാണാനന്തരം  ജീവിച്ചിരിപ്പുള്ളവർ  പരിസ്ഥിതിയെ മുഖവിലക്കിടുക്കുന്ന പുതിയ  ഭൗമ രാഷ്​ട്രീയത്തിനനുസൃതമായി ഈ  ലോകക്രമത്തെ പുന:ക്രമീകരിക്കുക തന്നെ വേണം. അല്ലെങ്കിൽ മാഹാമാരികളുടെയും മഹാവ്യാധികളുടെയും കാലമാണ് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്. 

ആർകിടെക്ടായ ലേഖകൻ ഉർവി ഫൗണ്ടേഷന്‍റെ ചെയർമാനാണ്. 

കൊറോണാനന്തര ലോകത്തെ വാസ്തുശില്പങ്ങള്‍

ലോകമെങ്ങും ഭീതിപരത്തി മുന്നേറുന്ന കോവിഡ് 19 നെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ നാം സാമൂഹിക അകലം പാലിച്ചു കഴിയുകയാണ്. ഈ അവസരത്തില്‍ നാം ചെയ്തു തീര്‍ത്ത, തുടര്‍ന്നും ചെയ്യാന്‍ ഉറപ്പിച്ച, ചില വസ്തുതകളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് നന്നാവും. കാരണം, വരാനിരിക്കുന്ന പല സാംക്രമിക രോഗങ്ങളുടെയും തുടക്കം മാത്രമാണ് ഈ മഹാമാരി എന്നാണ് പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞരും പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകരും വാദിക്കുന്നത്. അനിയന്ത്രിതമായ ഈ പകര്‍ച്ചവ്യാധികള്‍ (Zoonotic Diseases) ഉണ്ടാകുന്നത് മനുഷ്യനല്ലാത്ത മറ്റു ജീവി വര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍ നിന്നാണ്. വന്യജീവികളുമായുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഭൗതികമായ അടുപ്പത്തിന് കാരണമോ, വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ (Diverse Ecsoystem) തകര്‍ച്ചയും! 
അതായത്, നമ്മുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥ (Essoystem) എന്നത് ഒട്ടേറെ ജന്തുക്കളെയും സസ്യങ്ങളെയും പുറമെ അനേകായിരം ഫംഗസുകളെയും ബാക്ടീരിയകളെയും അതുപോലെ വൈറസുകളെയും കൂടി ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതാണ്. അതേസമയം ഈ ആവാസവ്യവസ്ഥകളിലേക്ക് മനുഷ്യന്റെ വികസനകരങ്ങള്‍ അനിയന്ത്രിതമായി കടന്നു ചെല്ലുമ്പോള്‍ സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ വൈറസുകളും മനുഷ്യരും സമ്പര്‍ക്കത്തിലാവുന്നു. അതായത് ഈ നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഭൂമി എന്ന ഗ്രഹം നേരിടുന്നത് ആഗോളതാപനത്തിനും (Global warming) ആഗോള താമസത്തിനും (Global Dimming) പുറമേ ആഗോളാടിസ്ഥാനത്തിലെ അനിയന്ത്രിതമായ ശ്രേണീരോഗങ്ങള്‍ (തല്‍ക്കാലം ആഗോള ശൃംഖല രോഗം അഥവാ Global Chain Disease എന്ന് വിളിക്കാം) കൂടിയാണെന്ന് പറയാം.

ഈ നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി കാര്‍ബണ്‍ഡൈ ഓക്‌സൈഡിന്റെയും (CO2) ഹരിത വാതക ബഹിര്‍ഗമനത്തിന്റെയും (Greenhouse Gas Emission) ആധിക്യം, അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവിനെ (Atmospheric Temperature) 11 ഡിഗ്രി ഫാരന്‍ഹീറ്റ് വരെ കൂട്ടുമെന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ആഗോളതാപനം (Global Warming ) മൂലം പ്രതിവര്‍ഷം ഒന്നര ലക്ഷം മനുഷ്യര്‍ ലോകത്ത് മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി ലോകാരോഗ്യ സംഘടന (WHO) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. 2030 ഓടുകൂടി ഇതിന്റെ ഇരട്ടിയാകുമെന്നാണ് അവരുടെ പ്രവചനം.
ലോകത്തെ അനിയന്ത്രിതമായ വ്യവസായവല്‍ക്കരണം താപം കൂട്ടുന്നതിനും ശുദ്ധവായു നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനും തീവ്ര കാലാവസ്ഥക്കും (Etxreme Weather) പരാന്നഭോജികള്‍, ജീവാണുക്കള്‍ മുതലായവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള്‍ക്കും (Vector Borne Illnesses) കാരണമാവുകയാണ്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഈ രോഗങ്ങളുടെ പിടിയില്‍ പെട്ട് 7 ലക്ഷം ആളുകള്‍ പ്രതിവര്‍ഷം മരണമടയുന്നുവത്രേ. ഇപ്പോള്‍ കൊറോണ ബാധയിലൂടെയുള്ള മരണനിരക്ക് കുറയുന്നത് ആളുകളുടെ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് എന്നോര്‍ക്കണം. അവര്‍ ജീവിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടിലുള്ള ശുദ്ധവായു, ശുദ്ധജലം, പോഷകാഹാരങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ സാന്നിധ്യമാണ് പ്രതിരോധശേഷി വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു പരിധിയിലധികം മലിനീകരിക്കപ്പെട്ട അന്തരീക്ഷത്തിന്റെയും ജലത്തിന്റെയും സാന്നിധ്യം ഉറപ്പായും രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി കുറച്ച് മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യം നശിപ്പിക്കും. അങ്ങനെ കോവിഡ് 19 നേക്കാള്‍ നിസ്സാരനായ വൈറസുകള്‍ക്ക് പോലും കയറി പിടിക്കാന്‍ പാകത്തിനാകും മനുഷ്യ ശരീരങ്ങള്‍.
അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലെ കോവിഡ് ബാധയും, സമൂഹവ്യാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട താരതമ്യങ്ങളില്‍ ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണമാണ് തീവ്ര നഗരവല്‍ക്കരണസിദ്ധാന്തത്തിലെ അപകടങ്ങള്‍. ഉയര്‍ന്ന ജനസാന്ദ്രതയുള്ള പട്ടണങ്ങള്‍ക്ക് ചെറിയൊരു പകര്‍ച്ചവ്യാധിയെപോലും മറികടക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന ബോധ്യമാണ് കോവിഡ്19 വിളിച്ചോതുന്നത്. ആഴ്ചകളോളം പുറത്തിറങ്ങാതിരുന്നപ്പോള്‍ പലയിടങ്ങളിലും ഭക്ഷണം പോലും വഴിമുട്ടി തുടങ്ങി. ജനനിബിഢമായ നഗരങ്ങള്‍ക്ക് ലോക്ക്് ഡൗണ്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്‍ മാലിന്യ കൂമ്പാരങ്ങള്‍ വീട്ടിനുള്ളില്‍ പെരുകി ശ്വാസംമുട്ടി തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് പൂര്‍ണ്ണ നഗരവല്‍ക്കരണങ്ങളല്ല (Utlra Urbanisation ) സ്വയംപര്യാപ്ത ഗ്രാമവല്‍ക്കരണമാണ് (Self Sustainable Villages) യഥാര്‍ത്ഥ പരിഹാരമെന്നു നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്. ഇതൊരു ഉട്ടോപ്പ്യന്‍ ആശയമെന്നാണ് പല തീവ്രനഗരവാദികളും (Utlra Urbanists) വാദിക്കുന്നത്. ജനസംഖ്യാ വളര്‍ച്ചയും ആധുനിക വികസന കാഴ്ചപ്പാടുകളും എങ്ങനെയാണ് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് പോകാന്‍ അനുവദിക്കുക എന്നവര്‍ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു. ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യനും ജീവിക്കാനാവശ്യമായ പരിസ്ഥിതി ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട് . മറ്റുള്ളവരുടേ്തുകൂടി ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനോഭാവം മൂലമാണ് ഇത്തരം സിദ്ധാന്തങ്ങളൊന്നും പ്രയോഗികമാകാതെ പോകുന്നത് ഒരാളുടെ പ്രാഥമിക ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റുന്ന, വെള്ളവും ഭക്ഷണവും ഊര്‍ജ്ജവും സ്വന്തമായി തന്നെ കണ്ടെത്തി നിലനിര്‍ത്താനാവുന്ന, സ്വയംപര്യാപ്ത ഗേഹങ്ങളെന്ന സങ്കല്പമാണ് ഇതിനുള്ള പോംവഴി. എന്നാല്‍ തികച്ചും രാഷ്ട്രീയമായ നയരൂപീകരണത്തില്‍ കൂടി മാത്രമേ ഇത് പൂര്‍ണ്ണമാവുകയുള്ളുതാനും .

സാന്‍ഫ്രാന്‍സിസ്‌കോയിലെ ബിസിനസ് ഇന്‍സൈഡര്‍ എന്ന മാഗസിനില്‍ 2015-ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഹെല്‍ത്ത് റിപ്പോര്‍ട്ടറായ എറിക് ബ്രോഡ്‌വിന്നിന്റെ ‘2050 ലെ ഭൂമി’ എന്ന പഠനം ഭാവിയില്‍ ഇപ്പോഴുള്ളതിനേക്കാള്‍ മൂന്നിരട്ടി ജനങ്ങള്‍ പട്ടണങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുകയും പ്രതിവര്‍ഷം 6 മില്യന്‍ മനുഷ്യര്‍ ശുദ്ധവായുവില്ലാതെ മരണമടയുകയും ലോകത്തെ പകുതിയോളം ജനസംഖ്യ ശുദ്ധജലമില്ലാതെ നെട്ടോട്ടമോടുകയും ചെയ്യുമെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ജലക്ഷാമം മൂലം 44 ലക്ഷം മെട്രിക് ടണ്‍ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ കൃഷി നശിക്കുമെന്നും ഉയര്‍ന്ന താപം മൂലം വലിയൊരളവ് മഴക്കാടുകളും അവിടത്തെ ജീവിവര്‍ഗങ്ങളും കത്തിയമരുമെന്നുമാണ് പ്രവചനം. അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന വര്‍ദ്ധനവ് മൂലം മഞ്ഞുപാളികള്‍ ഉരുകി 1.5 അടി ജലനിരപ്പ് ഉയരുകയും വലിയ നഗരങ്ങള്‍ പോലും കടലിനടിയില്‍ അകപ്പെടുകയും ചെയ്യും. പലതരം സാംക്രമികരോഗങ്ങളാല്‍ പ്രതിവര്‍ഷം 10 മില്യണ്‍ മനുഷ്യര്‍ ചത്തൊടുങ്ങാനും ഇടയുണ്ടത്രേ. വെറും 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ മാത്രം പിന്നിടുമ്പോഴുള്ള ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയാണ് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകളെ ആധാരമാക്കി ലേഖിക പഠനവിധേയമാക്കിയിരിക്കുന്നത്. 

പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ ചൂഷണവും വിവിധ സാമഗ്രികളുടെ ഉല്‍പ്പാദനത്തിലൂടെയുണ്ടാകുന്ന ഭീകരമായ കാര്‍ബണ്‍ വികിരണവും ഊര്‍ജ്ജ ഉപഭോഗവും ഉണ്ടെങ്കിലും ഭൂമിയെ ആവാസയോഗ്യമാക്കി മാറ്റുന്നതില്‍ പ്രധാനപങ്കും വഹിക്കുന്നത് നിര്‍മാണമേഖല (construction industry) തന്നെയാണ്. തീര്‍ച്ചയായും കൊറോണാനന്തര ലോകം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ആരോഗ്യത്തിലുള്ള ശ്രദ്ധ, സാമ്പത്തിക മേഖലയിലെ പെരുമാറ്റം, പരിസ്ഥിതിയോടുള്ള സമീപനം, ഒക്കെ തന്നെ മാറിമറിയും. ഈ സമയത്ത് നാമോരോരുത്തര്‍ക്കും കൂടി മാറാന്‍ കഴിയണം. സുസ്ഥിരമായ വീടുകളെ (Sustainable housing) പറ്റിയുള്ള ചിന്തകള്‍, സ്വയം പര്യാപ്തമായ ഗ്രാമങ്ങളെ (Selfsustainable Villages) പറ്റിയുള്ള സ്വപ്നങ്ങള്‍, ഭാവിയെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയുള്ള നഗരാസൂത്രണങ്ങള്‍ (Sustainable Urban Planning), പരിസ്ഥിതിയെ കരുതിയുള്ള വികസനങ്ങള്‍…
ഇവിടെ ഭരണകൂടവും രാഷ്ട്രീയ നയങ്ങളും ( Political tSrategy) മാത്രമല്ല വാസ്തുശില്പികളും (Architects & Engineers) അവരുടെ ഗുണഭോക്താക്കളും (Clients) അടിമുടി മാറേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. സുസ്ഥിരമായ വികസന കാഴ്ചപ്പാടുകളെ രൂപപ്പെടുത്താനും ജൈവികമായ ആവാസ വ്യവസ്ഥയെ പരിപോഷിപ്പിക്കാനുമായില്ലെങ്കില്‍ നമ്മെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ‘വിനാശകാരിയായ ജന്മം’ (Destructive Birth) എന്നായിരിക്കും.

ആര്‍ക്കിടെക്റ്റ് ഹസന്‍ നസീഫ്
ചെയര്‍മാന്‍, ഉര്‍വി ഫൗണ്ടേഷന്‍

 

About Urvi Foundation

Urvi Foundation is an NGO founded for a vision for creating self-sustainable and value-based society embedded in social justice and humanity.  It was formed in 2017 at the Capital of Kerala, Trivandrum.

A group of Green Professionals, with deep concerns about the Mother Earth and Human Habitat, from different locations across Kerala is working together for two missions of the foundation.

  • Enabling the deprived society to develop themselves.
  • Environmental conservation and restoration.

Urvi Foundation’s primary focus is to promote Responsible, Sustainable and Green Architectural practices through trainings, seminars and workshops throughout Kerala.